cantar

cantar
v.
chivarse, denunciar.
❙ «El yonqui cantó de plano en cuanto le hicieron el quirófano y Seisdedos dio con sus huesos en el talego.» Mariano Sánchez, Carne fresca.
❙ «En cuanto se le quite el mono lo larga todo [...] Canta por peteneras...» Juan Madrid, Turno de noche.
❙ «Es verdad que los bucanos cantaron muy pronto todo tipo de detalles sobre...» Raúl del Pozo, Noche de tahúres.
❙ «Para darle matarile siempre hay tiempo. Esta puede can-tar muchas cosas todavía.» Fernando Martínez Laínez, La intentona del dragón.
❙ «Y si sé algo de ese Otto, te lo canto, pierde cui-dado.» Juan Madrid, Un beso de amigo.
❙ «Hice cantar a todos los soplones de la ciudad.» Cómic Jarabe, n.° 4, 1996.
❙ «Si no nos dejáis pasar, llamo a la policía y lo canto todo.» El Gran Wyoming, Te quiero personalmente.
❙ «...o canto todo lo que sé del camelleo que te marcas y digo quién es el díler...» Andreu Martín, Por amor al arte.
❘ DRAE: «fig. y fam. Descubrir o confesar lo secreto». ► cante, dar el cante.
2. heder, oler mal.
❙ «...que se prohíba también oler a pies, o cantar a sobaquina...» A. Ussía, ABC, 4.7.99.
❙ «...una catequista, la almeja le cantaba a incienso, la tuve sentada en mis narices...» Juan Marsé, Si te dicen que caí, en DE.
❙ «Cantar los sobacos.» DRAE.
❙ «Te veo con un vaso en la mano, o te canta el aliento a priva...» Andreu Martín, Lo que más quieras.
❙ «¡A Encarna le canta la boca que da miedo!» DCB.
❙ «...le canta a usted el sobaquillo cosa mala.» Ángel Palomino, Insultos, cortes e impertinencias.
3. confesar crimen.
❙ «¡El sargento se pondrá muy contento cuando le hable de usted! ¡Le complicaré la existencia si no canta, muchacho!» Pgarcía, El método Flower.
❙ «...se asustó como una mujerzuela y cantó, cantó mejor que un mirlo.» Eleuterio Sánchez, Camina o revienta.
4. llamar la atención, ser obvio.
❙ «Eres un hortera y canta muchísimo que eres de Carabanchel.» Lucía Etxebarría, Beatriz y los cuerpos celestes.
❙ «Cantar. Llamar la atención peligrosamente una cosa, persona, grupo, conducta.» Francisco Umbral, Diccionario cheli.
❙ «¿Y cómo llamas al que pringa en un golpe cantado?» Mariano Sánchez, Carne fresca.
❙ «Tía, vas a cantar cantidad.» María Antonia Valls, Tres relatos de diario.
❙ «Su forma de vestir canta mucho.» DRAE.
❙ «...y no hay cosa que cante tanto como las prendas de cuero nuevas...» Carmen Posadas, Yuppies, jet set, la movida y otras especies.
5. cantar como los ángeles expr.
cantar muy bien y con buena voz.
❙ «Con su tipo, lo más que le hubiera dicho yo a Edith Piaff era que cantaba como los ángeles...» Ernesto Parra, Soy un extraño para ti.
6. cantar de plano expr.
revelar secreto, confesar, chivarse.
❙ «Te ha hecho cantar de plano y todo el ba123 rrio está hablando de nosotros.» Juan Marsé, Últimas tardes con Teresa.
❙ «...y en cuanto le apretaron las clavijas [...] cantó de plano.» Victoriano Corral, Delitos y condenas.
7. cantarlas claras expr.
hablar claro, decir la verdad.
❙ «Pero Ud. sabe que un servidor acostumbra a cantarlas claras...» Fernando Repiso, El incompetente.
8. cantar las cuarenta expr.
regañar.
❙ «Don Miguel Cavero le ha cantado las cuarenta. ¡Qué bríos!» Jose-Vicente Torrente, Los sucesos de Santolaria.
❙ «¿Y qué procedencia tendría aquel otro de cantarle a uno las cuarenta?» Marisa López Soria, Alegría de nadadoras.
❙ «Sí, iría a verle a su trabajo y le cantaría las cuarenta.» C. Pérez Merinero, El ángel triste.
❙ «...llamó inmediatamente a su hijo para cantarle las cuarenta.» B. Pérez Aranda et al., La ex siempre llama dos veces.
9. cantar los alerones expr.
oler los sobacos, las axilas.
❙ «Por otra parte, se recoge alerones por axilas, pero no la locución —frecuentísima— cantarle a uno los alerones...» Ricardo Senabre, El Cultural, El Mundo, 24.10.99.
10. ser otro cantar expr.
ser cuestión o tema completamente diferente.
❙ «Al fin y al cabo, fabricar los niños es una tarea más bien agradable y bastante sencilla. Parirlos y criarlos es otro cantar...» C. Rico-Godoy, Cómo ser infeliz y disfrutarlo.
❙ «Ese es otro cantar.» Pau Faner, Flor de sal, 1986, RAE-CREA.
❙ «...del contrato de trabajo, que eso es otro cantar...» Fanny Rubio, La sal del chocolate, 1992, RAE-CREA.
❙ «Pero que te presentes en su dormitorio todas las noches con esa cara de chivo, es otro cantar.» Fernando G. Tola, Mis tentaciones.
❙ «¿Tú ves, hombre? Eso ya es otro cantar.» Cristóbal Zaragoza, Y Dios en la última playa.

Diccionario del Argot "El Sohez". 2013.

Игры ⚽ Поможем написать реферат
Sinónimos:

Antónimos:

Mira otros diccionarios:

  • cantar — verbo intransitivo / transitivo 1. Producir (una persona) sonidos musicales: Este señor canta muy bien las rancheras. verbo intransitivo 1. Producir (las aves) sonidos armonioso …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • cântar — CÂNTÁR, cântare, s.n. 1. Nume dat mai multor instrumente care servesc la stabilirea greutăţii unui obiect sau a unei fiinţe, de obicei a unei mărfi. ♢ expr. A trage la cântar = a) a cântări (mult), a avea greutate (mare); b) a avea importanţă. ♦… …   Dicționar Român

  • Cantar — X Le Cantar X est un enregistreur audio numérique huit pistes portable, avec time code, construit par la société française Aaton. Le support d enregistrement est un disque dur, avec graveur de DVD ; le format audio utilisé, le BWF. Il… …   Wikipédia en Français

  • cantar — cántar (vas) s. n., pl. cántare Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic  CÁNTAR s.n. Vas de băut la greci şi la romani, cu picior şi toarte. ♦ Fântână de forma unui vas, din care ţâşnea apa. [pl. re, var. cantharos s.n. / <… …   Dicționar Român

  • cantar — Se conjuga como: amar Infinitivo: Gerundio: Participio: cantar cantando cantado     Indicativo   presente imperfecto pretérito futuro condicional yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. canto cantas canta cantamos cantáis cantan… …   Wordreference Spanish Conjugations Dictionary

  • cantar — v. intr. 1. Formar com a voz sons musicais. 2.  [Por extensão] Fazer ruído contínuo e cadenciado, mas não molesto. • v. tr. 3. Executar (cantando) uma peça de música. 4. Soltar a voz (para exprimir determinado sentimento). 5.  [Brasil, Popular]… …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • Cantar — Can tar, ||Cantarro Can*tar ro, n. [It. cantaro (in sense 1), Sp. cantaro (in sense 2).] [1913 Webster] 1. A weight used in southern Europe and East for heavy articles. It varies in different localities; thus, at Rome it is nearly 75 pounds, in… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Cantar — Cantar, Sorte macedonischer Baumwolle, s. d …   Pierer's Universal-Lexikon

  • cantar — (Del lat. cantare.) ► sustantivo masculino 1 POESÍA Composición poética breve para ser cantada, propia de la lírica popular: ■ los cantares populares. ► verbo intransitivo/ transitivo 2 MÚSICA Producir una persona sonidos armoniosos con la voz: ■ …   Enciclopedia Universal

  • cantar — 1 v tr (Se conjuga como amar) I. 1 Producir con la voz una serie de sonidos melodiosos, generalmente con un texto: cantar las mañanitas, cantar la posada, cantar una canción ranchera 2 Emitir sonidos melodiosos algunos animales, como los pájaros …   Español en México

Compartir el artículo y extractos

Link directo
… Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”